Vanmiddag zat ik aan tafel te werken.

Of toch… dat dacht ik.

Want natuurlijk wilde Romy ook “werken”. Ze schoof een stoel naast de mijne, haalde haar potloden, stiften, stickers en knutselspullen boven en begon heel ernstig aan haar eigen project.

“Je mag alles gebruiken van mij, mama.”

Ik glimlachte.

“Want jij hebt toch gezegd dat alles wat van jou is, ook van mij is.”

Tja… daar had ze een punt. ❤️

Terwijl ze, met haar tong tussen haar tandjes, ontzettend geconcentreerd bezig was, betrapte ik mezelf erop dat ik nauwelijks nog naar mijn laptop keek. Ik keek naar haar.

Naar hoe ze mij observeert.
Hoe ze mij nadoet.
Hoe ze mijn woorden onthoudt.
Maar vooral… hoe ze mijn gewoontes overneemt.

En eigenlijk gebeurt dat de hele dag door.

Als we samen in de badkamer staan bijvoorbeeld.

Ik smeer mijn dagcrème uit over mijn gezicht. Kleine cirkeltjes, zachtjes over mijn wangen, mijn voorhoofd, mijn kin.

Naast mij zie ik een klein meisje met een gezicht vol badschuim. Ze zet met haar vingertjes witte dotjes op haar wangen en begint die heel ernstig uit te smeren.

Precies zoals mama.

Niet omdat ik het haar geleerd heb.

Maar omdat ze kijkt.

En dan besef ik telkens opnieuw hoeveel kinderen leren zonder dat we het merken.

Ze kopiëren onze woorden.

Onze gewoontes.

Onze reacties.

Onze manier van omgaan met onszelf.

Dat werd nog eens bevestigd toen ze haar stift liet vallen.

“SHIT!” riep ze.

Ik keek haar aan.

“Pardon?”

Ze keek even terug, dacht na en zei toen heel ernstig:

“Ik bedoel… potjevolkoffie.”

En ik moest zo hard lachen.

Maar tegelijk raakte het me.

Want het herinnerde me eraan hoe groot onze invloed eigenlijk is.

Kinderen hebben geen perfecte ouders nodig.

Wel ouders die zich bewust zijn van het voorbeeld dat ze leven.

Want uiteindelijk worden onze kinderen niet alleen gevormd door wat we hen vertellen…

maar vooral door wat ze ons elke dag zien doen.

En misschien is dat wel één van de mooiste verantwoordelijkheden van het ouderschap.

Niet perfect zijn.

Maar iemand zijn waarvan een klein mensje met trots denkt:

“Zo wil ik later ook een beetje worden.” ❤️